Drones

we zijn de hemel kwijt
iemand speldt de zoom van de lucht
en rijgt de horizon terug aan de aarde
met grove steken

dit is een land waar geen wolken zijn
de wolken zijn zoemende drones
de regen is

modderpoelen wat er van de huizen overblijft
met niemand om erin te stampen
1 2 3 over de zondebrokken
drogend in de volle zon
volle zon in lege lucht
in lege lucht een spiegeling
van uit elkaar gereten aarde

ongrijpbaar
             een fata morgana
glinstert
             een speld tussen gebroken steen

Het etablissement van het establishment

het stond er al
we hebben alleen maar alle fauteuils bij elkaar geschoven en
zijn toen gaan zitten

we misschien nog wel een opklapstoel ergens
als je hem zelf wilt gaan zoeken
en daarna mag je daar gaan zitten
dan hou je de tocht tegen

de laatste persoon die de tocht tegenhield zit overspannen thuis
luilak

De adem van ernst

ikzoeknogaltijdiemand
omuitmetedrinken

  uitmijnzachtetheekan

  hetraam snijdt daguit nacht
 maarnuikop    omkijk
    weetiknietmeer
 ofikverlaat
ofbenverlaten



ikgroeiuithetrood

alsofiemandwachtommeopentesnijden

 erosvandecicadenbegintvanvreugdetevliegen

  strektzich   omdeleegteoptevullen
   zelfsdeergstenachtmerrie

verroest



  indeverteisdemaan negatiefgeworden

  maar


 alles
    kaneenoogzijn    tegenwoordig


    ik
beneenvrucht    iksterf


  ikweetnietmeerwelkekantheuvelopis




 wezijnvergetendekipteslachten

   toenhetnogkon



 weworden

    doorgestreept

Buk

alleen om woorden op te rapen
voor huizen zonder vogelstemmen zonder uitgebrande zolders
(of moet ik liefde zeggen?)
voor het soort eenzaamheid dat zich op laat rollen en
zelfs in dameszakken past
wat je nog van plan bent te laten vallen
angst onzekerheid               en opnieuw eenzaamheid

buk voor wat toch blijft plakken
de zon plakt aan de lucht
de schaduw plakt aan de grond/keien/kinderkopjes
in stilstaan is de wereld plat geworden

Erfenis

hij liet

een soort kluwen draden

achter

begreep het zo zat het

vroeger in elkaar

 

dat zijn geen spijkers geen naalden geen nietjes

dit begrijp jij niet

dit zijn de

(stoffen) dingen die (dingen vol stof meer stof dan ding

stofdingen) stof zijn

 

maar

 

breng het een winkel

binnen die zich steeds dieper

in de steegjes heeft

teruggetrokken die teruggekropen is

in zijn gevel

die alleen nog maar vraagt om

houtworm die zijn uithangbord heeft

weg geregend het raam

met roet heeft schoongeveegd

 

daar zullen ze

zijn kluwendradennaaldding

zachtjes afblazen

zachtjes repareren

zachtjes gebruiken

Eén/1/I goede zin

ook
          als ik
                    maar
          één/1/I goede zin heb
          spin
          ik
          hem
          uit
          tot
                              een heel gedicht

Een soort kennis / bekend(e)

ik wil het weten van wie er al jaren zit
de tegels moeten voor haar ogen zijn gaan barsten
de witte lijnen verkruimelen
ze ziet de mensen niet

als op een oude foto
wordt alleen het traagste zichtbaar
ooit was er een emmer
nu alleen een emmervormige waas
en de vrouw zelf (in de spiegel)
alleen haar gezicht is leesbaar
tussen golven kleren

wat er te lezen is
staat weer in een ander gedicht

wat ik wilde weten:

stranddagenzomer, een jaartal

de tijd is losgetornd en rafelt in de wind
                                                        op het strand
                                                        in het zand
                                             ruikt nu zout en
                                                             naar rot hout
we eten boterhammen met banaan (en zand)
we vinden een krabbenpoot

mijn moeder doet haar best dit onvergetelijk te maken
maar ik weet nu al
dat iemand er met deze herinnering vandoor zal gaan